We zijn nu drie dagen in Spanje, maar het lijkt weken geleden dat we uit Nederland wegreden. Uitgezwaaid door Suus, Mieke en Gert (echt een verrassing, superleuk!) vertrokken we de 20ste om vijf uur ‘s ochtends, het kabinet was net een uurtje daarvoor gevallen, mooi moment om Nederland te verlaten. De eerste dag verliep uiterst soepel, onze
mini-vrachtwagen reed heel steady 110 km. per uur en rond 19:30 waren we in ons hotel in Toulouse. Ik bleek een reserveringsfout gemaakt te hebben, ze hadden ons een dag eerder verwacht, maar dat was geen probleem. Ze hadden dezelfde kamers nog beschikbaar en we hoefden niet bij te betalen, netjes.
De volgende dag werd een ander verhaal. We vertrokken om 08:00 met het idee rond lunchtijd in Perarrua te zijn. Per ongeluk reden we voorbij de afslag richting de Vielha-tunnel. Niet getreurd, de Bielsa-tunnel kon ook, is maar 15 min. langer (dachten we….). Het weer was de hele ochtend rustig geweest: af en toe zon, weinig wind en een paar graden boven nul. We reden rond half 11 omhoog naar de Bielsa-tunnel die op 1800 meteer hoogte ligt. Ongeveer 100 meter onder de tunnelmond sloeg het weer ineens om. Keiharde wind, sneeuw, temperatuur dik onder nul. De vrachtwagen had het zwaar, maar trokt ‘t nog wel. Voor ons echter glibberde een auto van de weg en daarvoor stond een kampeerwagen stil. Wat nu? Het zicht was minimaal, de weg was zeer smal en even later kwam van boven een sneeuwschuiver aan die aangaf dat we om moesten
keren. Ik zat met Hans in de vrachtwagen en we keken elkaar aan. Hier keren? Dat is gekkenwerk! Maar hetalternatief, de vrachtwagen achteruit rijden over deze slingerweg was ook niet echt aantrekkelijk. We reden nog een klein stukje door tot we onder een lawinetunnel stonden. We dachten daar beschut te staan, maar deze tunnel functioneerde als een soort trechter en we kregen te maken met een striemende horizontale sneeuwbui. We konden niet verder, dus hier gingen we keren. Hans, toch geen vedergewicht, stapte uit om aanwijzingen te geven en werd bijna weggeblazen. De tunnel was 50 cm. breder dan de lengte van de vrachtwagen, maar na zes keer steken (op een helling van ruim 10%, ik dacht even dat we om zouden vallen…) waren we gekeerd en konden we gaan dalen. Judith had de Saab inmiddels ook omgedraaid en langzaam zakten we weer naar beneden. 200 meter lager waren de omstandigheden weer normaal, heel apart. We besloten terug te rijden naar de Vielha-tunnel, kostte ons wel een paar uur extra, maar met die Bielsa-tunnel hadden we het helemaal gehad!
Rond 16:00 kwamen we aan bij Jorn en Mia en direct stonden er een aantal dorpelingen klaar om te helpen de vrachtwagen uit te laden. Ondanks dat onze straat opengebroken bleek te zijn, was het uitladen in een uurtje gefixt, heel relaxed! ‘s Avonds lekker geborreld en gegeten en daarna gecrashed, was wel een enerverende dag!
De volgende dag vertrok Hans al om 04:00 ‘s ochtends in z’n eentje met de vrachtwagen terug naar Nederland, ‘s avonds was ‘ie weer thuis, wat een bikkel! Wij gingen ‘s ochtends wat spullen uitpakken, werd om 09:00 aangebeld. “Ja, wij zijn van Embou, jullie nieuwe service provider. We begrepen dat jullie vanaf vandaag hier wonen, we komen een ADSL-verbinding aanleggen.’ Anderhalf uur later stonden ze weer buiten en hadden we internet. Alle vooroordelen over bureaucratisch Spanje kunnen de prullenbak in, ha, ha! Diezelfde middag openden we ook een bankrekening en een mobiele telefoonaansluiting, ook
daar geen problemen en moeilijke vragen, helemaal top.
Afgelopen twee dagen was het een beetje druilerig weer, hadden we eigenlijk niet verwacht (immers 350 dagen per jaar zon!). Maar vandaag brak ‘t open en zijn we gelijk samen met Jorn en Mia in de tuin van het vakantieverblijf aan de slag gegaan. Beetje snoeien, hakken, knippen en zagen, lekker om even fysiek bezig te zijn. De zon deed goed z’n best, gelijk zonnebrand gesmeerd, maar toch nu een lichtrode gloed in m’n gezicht, verradelijk zonnetje hier!
23 February 2010 7 ReactiesWow, het gaat dan nu eindelijk echt gebeuren! Over zes uur gaat de wekker en rijden we definitief naar Spanje, wat een onwerkelijk idee. De afgelopen week was geweldig, maar ook extreem hectisch. Vorige week vrijdag laatste werkdag, afgelopen zondag een fantastische afscheidsborrel met heel veel lieve vrienden en familie in café De Vooghel in Utrecht en de laatste dagen als een dolle al onze spullen lopen inpakken en ons huis verhuurklaar gemaakt. Talloze zaken flitsen nog even tussendoor: keukenspullen aanvullen, kraantje fixen, flyers uitdelen, vliering aftimmeren, etc. Vanochtend vroeg een vrachtwagentje van 16 kuub opgehaald bij Budget, zit inmiddels goed volgestouwd, ha, ha!
Morgen rijden we eerst naar Den Haag, daar pikken we Hans op, onze bijrijder. Dan rijden we door naar Toulouse, alwaar we overnachten. De volgende dag weer vroeg op om in de loop van de ochtend (zon. 21-2) in Perarrua aan te komen. Niet voor vakantie, nee, voor onbepaalde tijd….we kunnen nog steeds niet helemaal aan het idee wennen, maar dat komt vast snel genoeg!!
19 February 2010 2 ReactiesIn samenwerking met onze eigen tennisvereniging TC Domstad (1400 leden) uit Utrecht organiseren we in week 23 (6 – 12 juni) een TC Domstad – Chill-Outdoor-week. ‘s Ochtends tennisles onder leiding van tennisleraar Rogier Koreman en ‘s middags raften, mountainbiken, bergwandelen of een andere outdoor-activiteit. Uiteraard is er ook voldoende tijd om te relaxen en de omgeving te verkennen. Leden van TC Domstad kunnen zich via het reserveringsformulier aanmelden.
12 February 2010 0 Reacties
In samenwerking met Shesports.nl organiseren we komende zomer voor de bezoekers van deze website in week 29 (van zondag 18 juli – zaterdag 24 juli) een speciale ‘Shesports – Chill-Outdoor-week’. Je kunt het gehele programma bekijken via:
http://shesports.nl/artikel/181/chill-outdoor-voor-iedereen.html
Shesports.nl is een website voor, door en over sportvrouwen. De lezeressen van Shesports.nl dragen zelf bij aan de verhalen die op deze website gepubliceerd worden.
3 February 2010 0 Reacties