Roofvogels & beren

Vale gier

Eén van de meest voorkomende roofvogels in de Spaanse Pyreneeën is de vale gier. Met zijn enorme vleugelspanwijdte (tot wel 2,8 meter) is het één van de grootste vogels ter wereld. Het is een prachtig gezicht om zo’n gier in de lucht te zien zweven en gebruik te zien maken van de thermiek. Al vliegend zoeken ze met een uitstekend gezichtsvermogen naar karkassen van overleden dieren.

Lammergier

Lammergier

Ook aanwezig in de Pyreneeën, maar veel minder voorkomend, is de lammergier. Hij dankt zijn naam aan een ver verleden toen men dacht dat de vogel op lammeren en zelfs kleine kindjes joeg. Daarom is het dier nu bijna uitgestorven, lange tijd werd er jacht op gemaakt. De lammergier eet echter geen levende dieren, alleen  botten van kadavers. Hij kan botten tot 18 cm groot in één keer doorslikken! Grotere botten neemt hij mee in de lucht en laat hij op rotsen kapot vallen om zo het merg eruit te kunnen eten.

In het Spaans heet de lammergier ‘quebrantahuesos’, oftewel ‘bottenbreker’. In Ainsa zit een bezoekerscentrum met veel informatie over gieren en daar vlak in de buurt, bij de Peña Montanesa, is een uitstekende plek om gieren en andere roofvogels te spotten.

Voor het spotten van een Milano (= Rode Wouw, arend-achtige met een spanwijdte van 1,6 meter) hoef je trouwens de deur niet uit. Een kwartiertje uit het raam kijken volstaat meestal wel, onze vallei zit er vol mee….

Beren

Een veelgestelde vraag: leven er beren in de Pyreneeën? Het antwoord luidt: Ja! Ze zijn er nog en de berenpopulatie groeit. Dit komt door een herintroductieprogramma van de EU van beren uit Slovenië, gestart in 1996. De soort die hier leeft heet ‘Oso Pardo’ is ongeveer 1,60 tot 2 m lang en weegt tussen de 110 en 270 kg. Het zijn omnivoren die graag hun poot langs een honingraat halen, kruiden, bosvruchten eten of een zalmpje meepikken. Hun leefgebied bevindt zich boven de 1.500 hoogtemeters en in de winter leven ze geïsoleerd.

In 2006 werden voor het laatst beren in het gebied bijgeplaatst. Het waren de vrouwtjes Hvala, Pauloma, Franska en Sarousse en mannetje Balou. Pauloma viel nog datzelfde jaar in een diep ravijn en overleed. Franska overleed op 9 augustus 2007 na een aanrijding met twee auto's. Sarousse heeft in 2010 twee kleine beertjes op de wereld gezet en leeft in de buurt van het Turbón-massief en met Hvala gaat het nog beter. In 2007 werden Pollen en Bambou geboren en in 2009 zagen Nheu en Noisette het daglicht. In de zomer van 2015 leefden er zeker 34 beren in de Pyreneeën.

Het is mooi dat het herintroductieprogramma aanslaat, maar er zijn ook nadelen. Met name berin Sarousse laat in negatieve zin nog wel eens van zich horen. Haar leefgebied is het meest zuidelijk van de gehele Pyreneeën, namelijk ten noordoosten van de 2492 meter hoge Turbón. Met regelmaat vinden er aanvallen plaats op schaapskuddes en ander vee. Dit tot frustratie van de boeren, die niks mogen doen, omdat ze beschermd zijn.

Op anderhalf uur rijden van ons dorp Perarrua ligt het dierennatuurpark 'Lacuniacha'. Hier kun je deze beer en vele andere dieren, zoals wolven, vossen, steenbokken, herten, Prewalski paarden, zwijnen en bizons uit de Pyreneeën bekijken.

Wolf
Beren

Wil je graag meer informatie over een verblijf bij ons stuur dan een informatieverzoek

Bekijk de omgeving van Perarrua

Lees hoe je ons het gemakkelijkst kunt bereiken

TOP